22.01.2018

GÖZLEMLİYORUM, GÖRÜYORUM...


Kuş gözlemciliği yapar gibi insanları gözlemliyorum. 
Neden kuş gözlemciliği dedim ? çünkü üç beş kuş hariç kuşları tanımıyorum. Tıpkı çevremdeki üç beş insan hariç kimseyi çözemediğim gibi... Ha, bir de kuş gözlemciliği sabır isteyen bir iş. İnsanları gözlemlerken de sabırlı olmak lazım.
Neyse , konumuz kuşlar değil zaten, fareler de değil.. İnsanlar..Sorun şu ki, insanlar  hızla değişiyor. Ben  tanımaya , çözmeye çalıştıkça, gözlem yaptıkça, araştırıp öğrendikçe  bildiklerim aritmetik artarken insanların davranış tarzı  geometrik artıyor. Bu böyle olduğuna göre, şöyle bir durumda  şunu demesi ya da yapması lazım diye teori geliştirmişken , hoooppp başa dönüyoruz. Çünkü insanlar benim öğrenme hızımı katlayarak tarz değiştiriyor. 
Sonunda işin içinden çıkamayıp, kabataslak kategorize etmeye karar veriyorum. Elime geçen her türlü davranış tarzını , önce bu sınıflandırma  içine sokmaya çalışıyorum. Hiçbirine uymazsa , daha derin sınıflandırma yapana kadar , en çok uyan içinde olması mantıklı geliyor.

Tartışmaya açık olarak  iddia ediyorum ki, insan davranışlarının altında yatan, kişiliğini oluşturan sebeplerin başında "sevgisizlik /ilgisizlik" geliyor. Sevgi ile ilgi,  ikisi eş değer değildir elbette ama birlikte olmak zorundadır. Sevgisiz ilgi, ilgisiz sevgi kadar boş ve yetersiz olacaktır. Kıskançlığın, özgüven eksikliğinin,  gelgitlerin,  hırçın kişiliklerin.... çoğunun  altı deşilse sevgisizlik çıkar karşımıza.  Bir söz vardır " kadını geçimsiz yapan sevgisizlik, sevgisini yok eden ilgisizliktir.."  diye. Cinsiyetçiliği bir kenara bırakıp,  bunu "insan" olarak değiştirmek istiyorum. Sevgiyle iyileştirmeyi beceremediklerimiz olur mutlaka ama sevgisizlikle hasta etmediğimiz insan olamaz. Bir şeyin eksikliği maraza  sebep oluyorsa, o marazın tedavisi de  eksikliği tamamlamakla mümkün olabilir ancak. Yani  sevgi ve şefkat gösterdiğiniz  takdirde  bambaşka bir insan görürsünüz karşınızda. Eğer  sevginiz, ilginiz iyileştiremiyorsa o insanı ya hastalık artık amansız bir hal almıştır, ya da sevgisizlik sadece tetikleyici rol oynamıştır insanın içindeki kötülüğün, fesatlığın, geçimsizliğin  dışarı çıkmasında. Dünyanın , insanlığın sonu sevgisizlik yüzünden olacaksa eğer, kurtarmanın tek yolu da her köşebaşına sevgi tohumları ekmekle,  kalplere sevgiyle dokunmakla mümkün olacaktır. Sevgisizlik mutluluğun, huzurun,  barışın,  bereketin ,  önüne  çekilmiş alabildiğine yüksek ve muhkem duvar... Sevgi, ilgi, şefkat ise  o duvarı çıkacak en büyük güç. 
Sevgi,  kurumuş , çorak kalplere ab-ı hayat .... 
Bazen huzurlu bir nefestir sevgi, bazen sıcacık bakış, bazen yüreği  sarıp sarmalamaktır.
Nefret dolu bakışların,  anlamsız dokunuşların, hoyrat tavırların üzerindeki buzu çözecek olan tek şey sevgidir. 
Günebakan çiçeklerinin güneşe dönmesi gibi, yürekler sevgiye döner . 
Sınırsız  olduğunda, nefrete sınır çizendir sevgi...Sonra da o çizgiyi daraltıp yok eden...
Zamanın yakasını rahat bırakın ,zira  her şeyin ilacı sevgidir.
Korkmayın sevmekten, sevgiyi dillendirmekten, dile pelesenk etmekten.
Dünyayı yaşanır kılacak olan iksirdir sevgi. Sadece insanı değil, canlı cansız tüm varlığı sevmek gerekir ki,    göz gibi, kulak gibi  sevgi de duyularımızdan biri olsun. Anlamada, tanımada, uyum ve uzlaşmada  elimiz ayağımız olsun.....

İkinci sebep, yaşanan travmaların etkisi. Bu konuyu çok uzatmaya gerek yok,   anne babadan birinin veya her ikisinin  erken kaybı, çocuk yaşta maruz kalınan şiddet, ağır hastalıklar, maddi imkansızlıklar,  kazalar, doğal afetler, insan veya hayvan saldırısı ... birer travmadır. Dönün  çocukluğunuza, bakın etrafınıza , ne demek istediğimi anlayacaksınız. Uzmanlar der ki, ciddi ruhsal bozuklukların kökeninde ruhsal travmalar yatar.  Çünkü  çaresizlik içerir, maruz kalanın gücünü aştığı için zaten travmadır. Karşı karşıya kalınan durumla ilgili baş edememe duygusu, adeta insanın üzerine yapışır, yakın temasta bulunduğu  insanları da bataklık gibi içine çeker. Hep derim, geçmişini bilmediğiniz insanı asla gerçekte tanıyamazsınız. Anne babası tarafından şiddet gören , başkalarıyla kıyaslanan, öğretmeni tarafından aşağılanan, hep başarma baskısıyla  büyüyen çocuklar, ileri yaşlarda bambaşka tavırlar sergileyebilirler. Ummadığınız anlarda , tahmin etmediğiniz tepkiler verirler. Sonra düşünür durursunuz benim gibi, neden böyle dedi, neden böyle yaptı  diye.
Bu konu ciddi bilgi birikimi ve uzmanlık gerektiği için ,  konuyu  kısa geçiyorum.... 

Son sebep biraz daha geniş kapsamlı. Kişinin sadece kendisine yönelik değil çünkü. Yani hiç tanımadığı bir insan için de geçerli olabilir, geçmişe ait de ... İnsanın hazmedemediği, kabullenemediği, mantığına oturtamadığı, aklının almadığı olaylar, durumlar, haksızlıklar. Bazen inancını sorgulamak zorunda kalır insan. Sorularına cevap bulamadıkça işler çığırından çıkar.. Kimi işine verir kendini, kimi okumaya, kimi serkeşliğe. Etrafına bağırıp çağıran, can yakan insanların canını yakan  bir problemleri vardır genelde. Adalet, hak, hukuk kavramı etrafında biriken cevapsız sorular dayanılmaz hal almaya başlar bir süre sonra. Rıza, kabullenme, tevekkül  gerektirir ruhun sükunete ermesi için. Çok fazla sorgulama , irdeleme yaraya kezzap dökmek olur.  Neden dersin, küçücük çocuk, çaresiz kadın, zavallı adam.... ne günahı vardı, ne suçu vardı ? ..... Allah'ın rahmetiyle, şefkatiyle ters düşüyordur olup bitenler. Gücü yetmez olup biteni değiştirmeye, gücü yetenin neden  izin verdiğini düşünür ...  Seyirci kalmak  yer bitirir insanı. Yönünü çevirir mecburen. Ya unutmaya çalışır, ya da günahsızların hırsını başka günahsızlardan çıkarmaya  başlar. Bozulan dengesi sadece kendini değil,  dokunduğu, baktığı herkesi sendeletir. Düşünmekten kaçmak için kırar döker. Kırarken çıkan  sesler, beynindeki uğultuları bastırsın ister. Farkında bile değildir üzdüklerinin... Zamanla haksızlığa isyan için çıktığı yolda , yeni isyankarların varlık bulmasına sebep olur.
Bu insanlar içimizde, hatta belki de biz bu insanların içindeyiz, kimbilir.. Demem o ki, insanlık zor zenaat . Bunca zorlukla uğraşırken  birbirimizin hayatını zorlaştırmayalım  n'olur.... Başkalarına verebileceğimiz şeyler varsa esirgemeyelim, elimizden geldiğince sabırlı ve anlayışlı olalım. Hep istemekten, anlayış beklemekten, sabrın sınırlarını zorlamaktan  kaçınalım. Bencillikten sıyırılıp etrafımıza bakalım. Yaralayarak değil, yara sararak iyileşebileceğimizi unutmayalım.

Ben aslında tezat iki durumda da kendini haklı çıkaran bir arkadaşımı çekiştirecektim, konu nerelere geldi !!!

Bu kadar uzun yazıyı okuyabildiniz mi, buralara kadar gelebildiniz mi bilmiyorum ama, ben bile  kendimden  sıkıldım şu an ;)

Sevgiyle kalın.....


21 yorum:

  1. Valla ben okudum hiç de sıkılmadım, yazdıklarına da %100 katılıyorum, hatta oturduğum apartmandaki komşularım tam yazdıklarının örneği gibiler, böyle mühürlü, damgalı örnek:)))bir tanesi çok genç hatta çocuk yaşta peşpeşe annesini, babasını kaybetmiş nasıl bir travmaysa hem acıyorum, üzülüyorum ama bazen o yüzden yaptığı dengesizliklere de katlanamıyorum, sevgi her şeyin ilacı, hayvana şiddet gösterenlerin de kesin anne,babalarından şiddet gören ya da başka tür (ayyaşlık, uyuşturucu kullanan ana, baba, Allah düşürmesin kötü yolu düşen anne vs.)travma yaşayanlar olduğuna inanıyorum.
    Keşke herkes sevgiyle büyütse çocuklarını...insan yoksul olabilir, buzdolabı tamtakır olabilir, onu alamaz, bunu alamaz çocuğuna ama öyle bir kocaman ve sevgi dolu yüreği vardır ki, o çocuğu milyarder aile çocuğundan daha dengeli, daha iyi büyütür...

    Eline, emeğine sağlık...:)
    Sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mücdecim, doğru diyorsun da, insan içinde olmayanı dışa nasıl yansıtabilir ki? Sevgi ve merhametten yoksun oluyor bazı insanlar. Ciddi ciddi tedavi edilmeleri ya da denetim altında tutulmaları gerek.

      Sil
  2. Söylenmesi gerekenleri çok güzel dile getirip yazmışsın canım benim yüreğine emeğine sağlık ...sevginin hoşgörünün şefkatin sabrın merhametin olduğu güzel bir insanlık olur umarım ❤sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkür ederim sessizkaldım..dileklerine amin diyebiliyorum ancak....

      Sil
  3. Sevgi ve güven her şeyi iyileştirebilir gibi görünüyor bana da. Belki tam anlamı ile başarılabilse, pek çok şey hızla çözüme ulaşacak. Önemli bir konu ve gerçekten çok güzel anlatılmış, kalemine sağlık. Sevgiler :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. önemli konu olduğu doğru da, güzel anlatabildim mi emin değilim Alice:) çok geniş kapsamlı konular bunlar.

      Sil
  4. Zamanı ve mekanı aşabilen tek şey sevgidir.(interstellar)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Zaman ve mekanda en az bulunan şey de sevgi ama ...

      Sil
  5. ...nereden bakarsan bak haksız olan fakat buna rağmen kendini haklı gören insan karakterleriyle bir aradayız..üstelik bunlar bizim çok yakınımızda veya yakinimiz da olabilirler...kendilerine yakiştiramadigimiz bu hallerine tanıklık etmek hiç hoşumuza gitmez fakat yine de içimizdeki sevgi onu affetmek için bizi bizleri bu serüvene dahil eder ve sorularımızın peşine ďüşeriz...her peşine düşüş bizi zenginleştirir bilgelestirir...
    ...doğru anlamış miyim seni canım telvem?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Zeynep kalemin çok güçlü.. lütfen sadece okuyucu olmaktan vazgeç ve yazmaya başla ...
      Beni benden daha doğru anladığın kesin ;)

      Sil
    2. ....bir gün bir kalem olma mertebesine ulaşabilir miyim acaba?ırmak olup yazanlar var sen gibi..ben o akıp giden ırmakların hayranıyım oysa ki...benim aklım benim ruhum bulunduğu mevkide çok mutlu...yazılanların bendeki etkisi çok büyüleyici...vazgeçemiyorum bundan ne yazık ki....

      Sil
  6. bi de bizim ülkenin durumu var. hepimiz depresyondayız işte. senin saptamalara ek. yazın güzeldi beee sosyolog gibindi :) sevgi tabikideeee. ama bak bi yandan bi yerleri bombalıyoz yaniii, ne sevgisiiii :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. hep Amerika demokrasi götürecek değil ya,biz de sevgi götürelim dediysek demek ki...:(

      Sil
  7. Ben insanları gözlemlemekle ilgili bir yazı yazmayı düşünüyordm. Tam da üstne geldin :)

    Ben yazını cok beğendim. Anlayanlar için cok güzel dersler içeriyor. Ben insanları yaşadıklarına göre eleştiririm. Mesela annesiz babasız birinin psikolojisinin bozuk olmasi normal geliyor, yada ailesinden siddet gören bir cocugun büyüynce siddete meyillenmeside normal ama önemli olan bu tavirlarından rahatsız olup kendilerini degistirmeye calismaları. Ben iyi anlamda dgismeye calisanları cok seviyorum ve kolay kolayda kimsyi yargilamam. Yanında olmaya calisirim ama yanlis kisilerin yanında olmaman gerekiyormus. Geç de olsa anladım.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aaa bu çok güzel olur, sen de yaz.konu aynı olsa da yaklaşımımız ve ele alışımız farklı olacaktır.
      Rahatsız olup değiştirmeye çalışmak ! İşte mesele zaten bunu yapamamak. Herkes kendini doğru, haklı ve normal bulur genelde....

      Sil
  8. Muhteşem bir yazı olmuş tebrik ederim..Gözlemlerin harika..Lütfen bu tarz yazılarına devam et ilgi ile takip ediyorum!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim kahve zamanı.. bu taraz yazılar uzun uzun yazmayı gerektiriyor ve çabuk sıkılıyorum. Bunu nasıl halletcez ;)

      Sil
  9. Evet gerçekten de çok doğru yazdıklarınız.Insanları yaşadıkları olaylara göre değerlendirmek gerekiyor bazen de. Empati.
    Sevgi çözebilir umarım herseyi❤Güzel gözlemlerdi.Kaleminize sağlık 😊

    YanıtlaSil
  10. Çok doğru tespitlerin var.. İlahi adalet kavramı er yada geç tecelli ediyor hep en uygun vakit münasebeti ile oluyor bu ama bizler sabırsız olduğumuz için ilahi adaletin tecellisini bekleyemeden sorgulamaya ve kendimizi yemeye başlıyor..

    Alemlerin yaradılma sebebi olan sevgi kesinlikle her şeyin başıdır, aynı şekilde sevgisizlikte her türlü sorunun temel taşıdır.. İnsanlar sevilmedikçe sevgiye aç taraflarını hırslarla dolduruyor ve bu da gittikçe dipsiz bir kuyu halini alıyor.. Misal yeni aşık olan biri ne yemek yiyebilir, ne dünya malı görür gözü çünkü ihtiyaç kabilinde olan şey sevgidir ve o aşk esnasında doyuma ulaşmıştır.. Ama ne yazık ki bir zaman sonra bu sevgi ile yetinemez insanlar ve kaybederler.. Neyse konu gibi yorum yazdım mübarek :D Bu konu uzar gider, insanların değişimlerine takılma, bazen gerçekten boş vermek gerekiyor.. ne diyoruz ALLAH var, gam yok..

    YanıtlaSil
  11. Sevgi!!!
    İşte bütün mesele bu Kahve,
    Ve her şey insanın kendini sevmesiyle başlar.
    Duyguları bastırılmış bir toplum savaşın kurtuluşuna sığınır.
    Sevmek neden bulaşıcı değil ki nefret gibi...
    Eline sağlık.
    Güzel yazı olmuş.
    Yine...

    YanıtlaSil
  12. Insan ilişkileri nden kaynaklı dünyada yaşanan tüm sorunların kaynağı sevgisizlik. .. ve bu toplumda o kadar yaygın ki. Sevgi ilişkisi içinde sağlıklı büyüyen insan sayısı çok az sanki...
    Bu arkadaş tan uzaklaşsan iyi olur sanki...

    YanıtlaSil