16.03.2016

TOMURCUKLANMA VAKTİ

     
    Dün 8. kürümüzü  aldık. Alan  arkadaşımızdı, biz refakat ettik sadece. Çok şükür ki birinci evrede fark edip, daha ne olduğunu anlamadan  ameliyata alındığı için  şanslıydı/ şanslıydık. Çok vakit ayıramıyorum . Yoğunluktan gerektiği gibi ilgilenemiyorum. Hem  malum  memleketin gidişatı. Keyif, enerji, umut namına  elimizde ne varsa almak isteyenlere karşı direniyoruz . Ama  yine de ayakta dimdik durmak şart.Kendimiz için, çevremizdeki insanlar için ,en önemlisi de  bizden sonraki nesil için. 
     Bulduğum ilk boşlukta  arayıp, " hadi " diyorum. " havamız değişsin , gezelim biraz". Bazen keyfi olmuyor   film izliyoruz.  Bazen sohbet ediyoruz. Feyste rastladığım birinden bahsettim  geçen gün."Oyuncu Anne- Şermin Çarkıcı"   Arkadaş  ben böyle sinir bozucu bir kadın görmedim. Daha çok genç, ikiz oğulları  ve  onlardan tahminen 2 yaş küçük  kızıyla   bu ne bitmez enerjidir, bu ne nev-i şahsına münhasır bir kişiliktir. Sıradan birinin illallah diyeceği durumlarda bile    hem eğitici, hem eğlendirici  bir nokta yakalayıp  nasıl  değerlendirmedir böyle. "Bak" dedim arkadaşıma " senin böyle küçük çocukların yok,  ama  zaten önemli olan taklit etmek değil, hiç birimiz O'nun gibi olmak zorunda değiliz, olamayız da... Sadece sıkıldıkça oku, kendi hayatına uyarla. Şerri hayra tebdil eyle " Çok mutlu oldu. "Seninle olduğum sürece mutlu oluyorum , kendimi iyi hissediyorum. Ve ne çok şey öğreniyorum  her seferinde " dedi. ( Ah bu benim iki yüzlü hallerim öldürecek beni.  Ne yetenekli biriyim. İçim kan ağlarken bile  gülebiliyorum ya, pesss. Kendimi  alkışlamak istiyorum. Bi  gece düzenleyip,  ödül vereceğim oyunculuğuma :))
   Bunları duymak için yapmıyorum elbette. Amacım ne  enaniyetimi besleyip büyütmek ne de vicdanımı rahatlatmak. Nitelikli beraberlik adına,  O'nunla olduğum süre içinde gönlünün  bahar dalı tomurcuklansa, o tomurcuk çiçek açsa, yalnız olmadığını  ve sevildiğini bilse yeter.  Çünkü biliyorum ki, insan en çaresiz ve mutsuz olduğu anlarda yüreğine biri dokunsun ister. Belki acısı   yok olmaz, endişeleri körelmez ama  gülümser. Derdine gülümser,  yalnızlığına gülümser, çeresizliğine gülümser. Gülümsedikçe  güçlenir insan. 
     Geçen hafta   eve gelir gelmez hemen yanıma yiyecek- içecek bi'şeyler alıp,  pikniğe gidelim dedim. Evden çıkmamızla  dönmemiz 1 saat anca sürdü.  Evimizden 4-5  yüz metre ileride  oldukça yeşillik, ağaçlık  bir yere  götürdüm O'nu. Çimenlerin üzerine oturduk. Sohbet ettik. O meyve suyunu içti sadece,  ben açlıktan bayılmak üzere olduğum için atıştırdım. Sonra ayakkabılarımızı çıkarıp, toprağa bastık.  Negatif enerjiyi toprağa gömdük. Baharla birlikte onlar da  çiçek açsın diye. Yürüdük , temiz havayı, bol oksijeni içimize çektik. Bana da iyi geldi.
        İnsanları mutlu etmek, pozitif enerji vermek, hayattaki zorluklarını kolaylaştırmak inanın zor değil. Masraflı değil. Çok vakit isteyen bir şey de değil. Yeter ki yüzeysel olmasın  ilgimiz. Bakışlarımız  ruhunu görmek istercesine derin, sözlerimiz  sade,  alakamız samimi olsun. Ruhumuzla, bedenimizle, yüreğimizle, sözlerimizle o an , orada, O'nun yanında sadece O'nun için bulunduğumuzu   hissettirebilelim yeter.




     
Sembolik pikniğimizde çektiğim kareler :)

14 yorum:

  1. Ne kadar şanslı senin gibi bir arkadaşı var. Çok geçmiş olsun. Pozitif enerjinle arkadaşına öyle büyük yardımda bulunmuşsun ki tebrik ederim. en kısa zamanda iyileşmesini temenni ederim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim güzel yorumunuz için.. İyileşiyor da zaten. Sevgi iyileştiriyor her türlü hastalığı..

      Sil
  2. Ne güzel anlatmışsınız meramınızı. Bahara da giriyoruz artık. Yeşillikler çiçekler, ruhumuzu okşayaçaktır elbette.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Profösör, ruhumuz öyle yaralı ki.....ruhlarımız...

      Sil
  3. Allah şifalar versin inşallah çok çok iyi olur.

    YanıtlaSil
  4. Evet bende okuyorum oyuncu anneyi hizina yetişmek mümkün değil keşke birazcık öyle olabilsek. Şahsım adına hiç öyle değilim ama çok isterdim. Piknik yaptiginiz yer ne kadar güzelmiş. Hele de yanınızda bir dost varsa saatler yetmez.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Herkesin yapısı farklı. Ben istesem de olamam,Olamadığım için için üzgün müyüm ? Yok sanmam, ben kendimi böyle seviyorum :)

      Sil
  5. Zeytin ağaçları mı onlar? Bizim buralara ne çok benziyor. Bol oksijenli kır havası başlı başına ilaçtır.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet Zeytin ağaçları. Tire, Ödemiş,Bayındır taraflarında da bolca var .

      Sil
  6. Allah razı olsun Telve. Sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sağol Levo :) Allah hepimizden razı olsun ...

      Sil
  7. :((çok geçmişler olsun, arkadaşlık böyle günlerde belli olur, iyi günde herkes yanındadır önemli olan hastalıkta, güç zamanlarda destek olmaktır. Taktir ettim çok....

    YanıtlaSil
  8. Ben pek beceremiyorum işte..Üzülüyorum, üzüldükçe içime çekiliyorum..

    YanıtlaSil